یک رای به نیت بهبهان ...

آقا سید محمد خاتمی در تبیین چرایی حضورش در انتخابات مجلس شورای اسلامی که با واکنش های منفی از سوی قشرهایی از سیاسیون و عوام مواجه گردید اینگونه پاسخ داد که : « عزیزان؛
اقدام من از منش و بینش سیاسی و فکری من و آن چه به آن باور دارم و پای بندم ریشه می گیرد. من از موضع اصلاحات و در جهت نگاه داشت روزنه های اصلاح طلبی که آن را مهم ترین و بلکه تنها راه سربلندی کشور و دست یابی به آرمان های اصیل انقلاب و تأمین حقوق مردم و مصالح ملت می دانم و نیز برای دفع مخاطرات و تهدیدهای درونی و بیرونی اقدام کرده ام.

هدف ممکن و مطلوب، بازگرداندن امور به موقعیتی است که در آن مصلحت کشور و خواست های اساسی و تاریخی مردم اصل قرار گیرد.

...

تأکید اصلاح طلبی بر روندها و اقدام های قانونی و غیر خشونت آمیز به این معنا نیست که اصلاح امور کشور بدون پرداخت هزینه میسر است. اما در هر اقدام سیاسی در نظر گرفتن مصالح و شرایطی که نیروهای فعال در داخل کشور با آن مواجه اند ضرورت دارد.

در مورد انتخابات مشارکت فعال و معرفی نامزد طبعاً در گرو وجود شرایط مناسب است. مصالح بزرگ تر کشور و اصلاحات مقدم بر ملاحظات شخصی است و اقتضائات خاص خود را دارد. تعیین استراتژی عدم معرفی نامزد و ارائه لیست هیچگاه به معنی تحریم انتخابات نبود و می بایست این امر را در عمل اثبات کنیم تا با گرفتن هرگونه بهانه ای از بدخواهان روزنه ای برای امکان مفاهمه بیشتر با تکیه بر حقوق و مصلحت مردم و پیشرفت واقعی کشور باز شود. ... »

واقعیت این است که هیچگاه قهر ، تحریم و تبلیغ علیه انتخابات نتیجه ی مثبت و کارکرد درخور توجهی نداشته است. هر تفکر و منطقی ، به سوی هدف و آرمانی در حرکت است و رهرو آگاه می بایست در هر شرایط سعی در انتخاب بهترین مسیر و کوتاه ترین گذرگاه جهت نیل به مقصد را داشته باشد. اگر دغدغه عموم ، تغییر و تحول و دگرگونی امور به سمت اصلاح رویه ها باشد ، اگر شناخت جامعه از مشکلات و نواقص عمیق باشد و برگ رای رنگ قومی و دوستی و سطحی اش پریده و عملکرد محور و جامع شود راه گریز از بن بست فراهم خواهدشد.

عملکرد ضعیف موحد در چهار سال گذشته حوزه شهری بهبهان ، نقش و اهمیت وجود و حضور نماینده قوی در مجلس را تحت شعاع خود قرار داده و جمع کثیری از مردم را نسبت به این جایگاه بی تفاوت نموده که امیدوارم با تلاش دو کاندیدای محترم دور دوم انتخابات این نقیصه رنگ ببازد. در کنار یک فرماندار کاردان ، بهبهان به یک نماینده فعال و مدیر نیازمند است. نماینده ای که با تدبیر بتواند بحران ورزش ، کار و اشتغال جوانان بهبهان ، حوزه بهداشت ، امنیت ، آموزش و پرورش ، شهرسازی ، هنر و فرهنگ ، تاریخ و بناهای تاریخی و ... بهبهان را ضمادی نهد.

به گمانم اگر مردم با شور و شعور به پای صندوق ها حضور یابند با توجه به سابقه و پیشینه و فعالیت های حاج محمد باقر شریعتی ، اقبال مردم متوجه او باشد ، هر چند نمی توان از پاره ای خصلت های نیکوی سالاری نیز چشم پوشید ، اما پیشینه حضور شریعتی در استانداری خوزستان ، ارتباط موثر با زیدون-آغاجاری و روستاهای اطراف ، آشنایی با مدیران مجرب شهری ، آشنایی با قانون و سیاست جاری کشور ، سابقه خبرنگاری و مدیر مسئول بودن هفته نامه ندا ، جامع الطرفین بودن او و پرهیز از موضع گیری های دگماتیک در برهه های حساس ، سابقه درخشان شهرداری بهبهان و ... همه و همه کفه را به نفع وی سنگین تر می نمایاند.

هر چه نظر و رای مردم باشد قابل احترام است چه شریعتی و چه سالاری . هدف اعتلای نام بهبهان است و بس.

چرا حافظه تاریخی ما ضعیف است ؟

رویه ی بررسی موضوع به صورت پکیج ، و پرونده ی مجموعه نظرات حول محور واحد که چندی است در نشریات برتری چون تجربه ، نافه ، فیلم ، 24 و نسیم بیداری و ... مشاهده می شود ، امکان بررسی عمقی تر و گریز از نظرات سطحی خلاصه شدن در یک مقاله را فراهم آورده است. ماهنامه نسیم بیداری در شماره شهریور ماه 90 خود ، پرونده نسبتا جامعی با موضوع « انباشت تجربه تاریخی » ارائه کرده که در ادامه سعی در ارائه چکیده ای از آن را دارم.

« نسیم بیداری » با این پیش فرض به پیشواز مصاحبه ها و مقالات و صاحب نظران و اساتید مختلف رفته که « جامعه ایران هنر انباشت تجربه را ندارد. حافظه اش کوتاه مدت است و ... » در اولین مصاحبه حسین آبادیان از جمله معدود پژوهشگرانی که نگرشی فلسفی به وقایع تاریخی دارد و از روش پدیدار شناسانه برای تبیین وقایع تاریخ معاصر ایران استفاده می کند معتقد است : « تاریخ تکرار نمی شود. مردم در هر جایی از نقاط عالم تاریخ خود را به گونه ای می سازند که می اندیشند و زندگی می کنند. مردم خودشان تاریخ خودشان را می سازند ، اما این تاریخ جدای از نوع زندگی فردی آنها نیست »

مهرداد خدیر در مقاله خود به چرایی اینکه دلیل حصول عدم انباشت تجربه از تاریخ نگاری و ثبت خاطرات چیست پرداخته و عنوان می کند : « موضوع مشترکی که از غالب خاطرات منتشر شده بر می آید این است که گویی رجل حالا در گذشته ، بیش از آنکه در صدد انتقال تجارب خود باشد که به بهای گزاف حاصل آمده یا اذعان به اشتباهاتی که خواسته و ناخواسته مرتکب شده ، درصدد تطهیر و رفع اتهام است تا شاید نامی نیک از خود بر جای بگذارد»

صادق زیبا کلام اصل « عبرت گرفتن از تاریخ » را اشتباه می داند و بر این باور است که هدف ما از خواندن تاریخ فقط ارضای حس کنجکاوی است. این استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران تصریح می کند در هیچ دوره ای از تاریخ ، مسئولان کشور از تاریخ درس نگرفته اند و اگر اقدامی انجام داده اند ، از مشی آنها نشات گرفته است. وی در قسمتی از مصاحبه خود عنوان می کند : « این طور نبود که آقای هاشمی نداند چه می خواهد ، رفت تاریخ خواند و بعد متوجه شد که ای دل غافل ! ما چقدر پرت بودیم و گمشده ما « اقتصاد آزاد » بوده است. این طور نبوده که آقای خاتمی نداند چه کار باید بکند و بعد از مطالعه تاریخ معاصر ایران ، ایشان کشف می کند که راه نجات ایران در اصلاحات سیاسی ، جامعه مدنی ، حاکمیت قانون و توسیعه سیاسی بوده است » وی همچنین در گوشه ای دیگر ....

بقیه در ادامه مطلب...

گاهنمای جشن‌ها و مناسبت‌های ملی ایران(فروردین) 

یکم فروردین/ اورمزد روز روز جشن بزرگ «نوروز» در اعتدال بهاری و آغاز فصل بهار. نوروز و آغاز سال نو، مناسبت‌های جداگانه‌ای هستند که با یکدیگر همزمان شده‌اند. نمونه‌های دیگری از آغاز سال نو در ادامه گاهنما خواهد آمد.

در سُـغـد باستان (و امروزه در میان ارمنیان) از نوروز با نام «نوسَـرْد/ نَـوَسَـرد/ نوسَـرِد» یاد می‌شده است که معنای «سال نو» را می‌دهد. (در اوستایی «سَـرِذَه» به معنای سال خورشیدی). در بدخشان با نام «شگون‌بهار»، در «شُـغنان» (در تاجیکستان در کرانه رود «پنج») بنام «خِـدِر ایام» (بزرگترین روزها) و در بابِل باستان و در نخستین روز ماه «نیسان» بنام جشن «اَکـیتو» (سومری «زَگْموک») شناخته می‌شده است.

با شکوه‌ترین مراسم نوروزی، امروزه با نام‌های «سِـیرلاله (جشن گل لاله)/ جَـندَه بالا (بالا کردن درفش)» در شهر مزارشریف افغانستان (آریـانـای باستان) و در نزدیکی بلخ کهن، همراه با برافراشتن درفشی برگرفته از درفش کاویانی ایران، برگزار می‌شود. این آیین با انبوهی از ترانه‌خوانی‌ها، بازی‌ها و مراسم دیگر همراه است. آیین‌های پیش از فرا رسیدن نوروز نیز فراوان و پر اهمیت هستند ( ← اسفند‌ماه).

ششم فروردین/ خرداد روز روز «امید»، روز «اسپیدا نوشت» یا روز «نوروز بزرگ» (این نام جدیدتر است). از روزهای خجسته ایرانیان، همراه با شادی و آب‌پاشی، و آغاز سال نو در تقویم سُـغدی و خوارزمی.

در متن پـهلوی «ماهِ فـروردین، روزِ خـرداد» رویدادهای بسیاری به این روز منسوب شده است؛ از جـمله: پیـدایی کیومـرث و هـوشنگ، روییدن مشی و مشیانه، تیـرانـدازی آرش شیواتیر، غلبه سام نریمان بر اژدهاک، پیدایی دوباره شاه‌کیخسرو (از جاودانان در باورهای ایرانی) و همپُرسگی زرتشت با اهورامزدا. نام «روز امید» بخاطر انتظار پیدایی دوباره کیخسرو و دیگر جاودانان و نجات‌بخشان (سوشیانت‌ها)، به این روز داده شده است.

نام «اسپیدا نوشت»، از آیین نامه‌نویسی در این روز گرفته شده است که آگاهی بیشتری از آن در دست نیست. گمان می‌رود با پیام‌های شادباش نوروزی در پیوند باشد.

دهم فروردین/ آبان روز جشن «آبانگاه»، نخستین آبان‌روز سال و به روایت «برهان قاطع» (جلد ۱، ص۳) انجام جشنی به همین نام، همراه با آب‌پاشی و انتظار بارش باران.

سیزدهم فروردین/ تیر روز جشن «سیزده‌بدر»، نخستین تیر‌روز سال و آغاز کشاورزی در سال نو. آیین نخستین روز کشت‌و‌کار با گرد‌آمدن در زمین زراعی و آرزوی بارش باران و فرارسیدن سالی خوب و خرم.

در سیستان در این روز به زیارت نیایشگاه بسیار کهن و پر رمز و راز «خواجه غلطان» در بالای کوه «خواجه» و در میانه دریاچه «هامون» می‌روند. (← آخرین روز سال)

هفدهم فروردین/ سروش روز هنگام جشن «سروشگان» یا جشن «هفده‌روز» در ستایش «سْـرَئوشَـه/ سروش»، ایزد پیام‌آور خداوند و نگاهبان «بیداری»؛ روز گرامیداشت «خروس» و به ویژه خروس سپید که از گرامی‌ترین جانوران در نزد ایرانیان بشمار می‌رفته و به سبب بانگ بامدادی، نماد سروش دانسته می‌شده است.

نوزدهم فروردین/ فروردین روز جشن «فروردینگان»، جشن گرامیداشت فُـروهر/ فَروَهَر درگذشتگان.

جشن نوروز ارگان

سالروز جشن باستانی نوروز بر همگان فرخنده . در بزرگداشت این آئین نیکو ، بسیاری سخن رانده و حدیث ها نقل کرده اند. نوروز از آن جهت که هم  مراسمی نمادین است و برای آن حوادث گوناگون قرینه گردیده ، که هر کدام معنایی ملی گرایانه یدک می کشند و هم از آن جهت که صور فلکی در راستای خاصی قرار دارند ، به جرات متفاوت ترین مراسم آغاز سال در میان اقوام و اعیاد دیگر ملل است.

همه ی چند سطر گذشته در مقام نوروز ، در رسای اهمیت آن است و این بزرگی می بایست با عظمت گرامی داشت گردد . مراسم نوروز با همه ی آئین ها و افسانه ها ، میدان وسیعی است که به نظر نگارنده تا کنون تکریم در شان خود ندیده است.

مزه ی ملس معرف ترکیب ترش و شیرین است و کاش مزه ای معرف تلخ و شیرین نیز بود تا من آن را در وصف حال نوروز امسال خود عنوان می کردم. زنده شدن یاد جشن بزرگ ارگان در سال 88 ، که به همت جمعی از خوشفکرترین جوانان بهبهان برگزار شدن و عدم تکرار آن تلخی وصف ناشدنی در ذهنم به جای گذاشته است. جشنی که بی شک بزرگترین جشن مردمی ایران بود.

جشنی که هم ظاهرش زیبا بود و هم باطنش ، جشنی که کام همه را شیرین کرد کودک و پیر ، خرد و کلان ، زن و مرد ، دختر و پسر . به کودکان عیدی دادیم و به بزرگان هم. سفره ی چندین و چند خانواده نیازمند را به سان سفره ی بزرگ جشن که نقشه ی ایران بود رونق بخشیدیم . در مقام پاسداشت زبان و گویش بهبهان به همگان در پائین همه ی حرفهامان نوشتیم « دیم بچکومو بیبهونی گپ بزنیم » . جشنی که هزینه ی حدودا 5 میلیون تومانی آن کاملا از میان مردم جمع آوری شده بود از 500 تومان تا 500 هزار تومان ، هرکس متناسب توانایی و شور و شوقش.

دلم برای تکرار نوروز ارگان تنگ شده است ، دلم برای صداقت و تلاش شبانه روزی کاشت لبخند بر لب مردم و بزرگداشت نوروز توسط عده ای جوان این خاک تنگ شده است ، دلم برای شاهنامه خوانی ، برای سفره ی بزرگ عیدمان ، برای کارت تبریک هایی که به مردم هدیه دادیم ، برای بسته های شیرینی های رنگارنگ ساق عروس و کیک خامه ای ، برای آنهایی که بوسمان کردند ، برای عکس های کنار سفره ، برای راه بندان فلکه مراحل ، برای پارچه نوشته هامان ،

دلم تنگ شده است و کاش واژه ای حال تلخ و شیرینم را توان توصیف داشت...

سیمین دانشور نویسنده و مترجم، عصرپنجشنبه درسن 90 سالگی در تهران درگذشت.وی نخستین زن ایرانی است که به صورتی حرفه‌ای در زبان فارسی داستان نوشت. مهم‌ترین اثر او رمان "سووشون" است که نثری ساده دارد و به ۱۷ زبان ترجمه شده است  و از جمله پرفروش‌ترین آثار ادبیات داستانی در ایران محسوب می‌شود.

هر چند بنا را بر عدم نظر و بحث پیرامون انتخابات جاری مجلس گذاشته بودم ، با گذر تعیین نماینده بهبهان به دور دوم ، تصمیم به مطرح نمودن پاره ای مسائل گرفته ام ، تا چندی دیگر پشیمان از سکوت نشده و نحوست دور دوم و تبعات آن بار دیگر دامانمان را نگیرد. هر چند بسیاری معتقد به ذکاوت مردم بهبهان در گزینش ها هستند اما به شخصه مثالهای نقض فراوانی را در رد این فرضیه دارم. سخنی تکراری است که عنوان کنیم تنور بهبهان از چوب هیچ یک از نمایندگانش تا کنون گرم نشده است ، نه آنها که داعیه اصلاحات را داشتند و نه آنها که جوان 20ساله حضورشان در مجلس مُرد.

نه نطق های « ولی » آغاجاری  و زیدون و سردشت را آباد کرد ، نه پهنای گسترده شبکه ارتباطات « موحد » اما و ولی در مورد تکمیل بیمارستان ولی عصر ، راه آهن ، فرودگاه ، فاز 2 بیدبلند و ... را به نتیجه ی مثبتی رسانید و نه میراث « زارعی » از نظر بسیاری برای او باقیات صالحاتی روانه خواهد کرد!!!

اکنون اما که قحط رجال است و وکالت چهار ساله مردم در بهارستان گرو تحصیلات عالیه ، اکنون که الفت کاراکترهای فوق لیسانس به دست کهگیلویه به دیار کهنسالمان رو به فزونی گذاشته و ما را بیشتر دوست دارند !!! ، اکنون که  بسیاری بر دو راهی تقریبا بهبهانی « شریعتی - سالاری » هستند ... تامل بر این انتخاب شاید جلوی تکرار بدتر شدن اوضاع را کمی بگیرد یا به تاخیر افکند.

نظر من و جسارتا اگر اعتباری نزد دوستان داشته باشم توصیه ام رای به محمد باقر شریعتی است . شاید جبهه و موضع سیاسی شریعتی و مواضع مختلف و گاها متضاد او در این باره علامت سوالی در ذهن بسیاری کاشته باشد ، شاید اتفاق افتاده باشد در نشریه تحت نظر وی آنچه را که مناسب حال بهبهان است ندیده باشیم ، اما سابقه مفید و مثبت شریعتی در ردای شهرداری بهبهان و بعضا کارهای تکرار ناپذیری که او انجام داده ، ارتباطات موثری که بواسطه اشتغال در استانداری خوزستان می تواند ایجاد کند ، سابقه بلند تنها نشریه بهبهان ( ندای بهبهان ) که سالها با کاستی و قوت ، منظم و نا منظم و ... به همت او در استان چاپ و توزیع می شود و بسیاری نکات دیگر همه مواردی است که من را قانع به اعطای پرچم صلاحیت نماینده ای بهبهان  به وی در این شرایط می نماید.

شریعتی تجربه کار سیاسی ، مراوده با سیاسیون ، آشنایی و شناخت مدیران و نخبگان بهبهانی ، شناخت قانون و ... را دارد . رشته تحصیلی وی نیز همخوانی بسیاری با علم مدیریت داشته و می تواند در صورت همت و عزم جزم و اراده حاج محمد باقر شریعتی برای ایجاد تحول در بسیاری ساختارها و روال های ناصواب شهری یاری دهنده او باشد.

سه وظیفه اصلی یک نماینده شایسته ، دفاع از حقوق موکلان خود در حوزه انتخابیه ، تلاش جهت انتصاب مدیران کاردان و متخصص در راس ادارات حوزه انتخابیه و حضور مفید در صحن مجلس و تاثیر گذاری بر و دخالت در تصویب مفاد قانونی است.

در رابطه با سالاری بهتر است توضیحی ندهم که از آن مضمون تخریب برداشت شود. ولی رجوع به نوع تفکر و مقالات ، مدیریت وی بر دانشگاه آزاد به عنوان یک جامعه مدیریتی کوچک و جمعیت های طرفدار او می تواند راهنمای خوبی برای قیاس در اختیار یکان یکان شهروندان واجد شرایط رای دادن در انتخابات را فراهم آورد.

به هر حال چه شریعتی ، چه سالاری هر کدام بر کرسی وکالت بهبهان در بهارستان تکیه بزنند امیدوارم آغاجاری و حقوق فراموش شده مردم این دیار ، زیدون و کاستی های آن ، تاسیس شرکت نفت و گاز بهبهان با توجه به وجود بیش از ده نقطه نفتی در بهبهان و حومه ، تلاش جهت تکمیل بیمارستان ولی عصر ، اشتغال جوانان بهبهان ، توجه به حوزه فرهنگ و هنر و ... را فراموش نکنند .

۶ کیلو طلای سرقتی در بهبهان کشف شد

بقیه در ادامه مطلب...

با اعلام اتمام زمان رسیدگی به صلاحیت داوطلبان کرسی بهرستان به گزارش سایت بهبهان امروز لیست نهایی نامزدهای تایید صلاحیت شده انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در شهرستان بهبهان مشخص شد.                                 

در این گزارش  به نقل از منابع آگاه، لیست نهایی کاندیداهای تایید صلاحیت شده از سوی شورای نگهبان، برای انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی در شهرستان بهبهان به شرح زیر است:

۱- سیدسعید میری

۲- عزیزالله سالاری

۳- ابولحسن غلامی‌پور

۴- سیدهاشم سیدی

۵- عزت‌الله اشتری‌لرکی

۶- حمید مصدر

۷- جمال مدرسی

۸- حسن کریمی

۹- محمد باقرشریعتی

۱۰- پرویز بهمئی

۱۱- عزیزالله بابلی‌بهمئی

۱۲- صدرالله چمن

۱۳- فریدون قنواتی (وی از حوزه انتخابیه اهواز به حوزه انتخابیه بهبهان منتقل شده است)

در ادامه مطلب تحلیل تارگاه « صبح بهبهان » به قلم جناب علوی در رابطه با ترکیب و چیدمان انتخابات اخیر بهبهان و نامزد شدن کاندیداهای کهگیلویه از حوزه بهبهان بررسی شده است

گوش هایمان سالهاست عادت کرده ، مدخل اخبار ناگوار از بهبهان باشد. یکی کشته می شود ، یکی دزدیده می شود ، یکی مجبور است مغازه اش را پیش از ساعت 24 قفل بزند ، یکی تجاوز می کند ، یکی دزد می شود و ... و ما همه نظاره گر و شنونده این اخبار هستیم ...

جالب است بر خلاف کشورهای در حال توسعه و پیشرفته مدام و روز به روز حسرت دیروزهای رفته خود را می خوریم ! اگر تا دیروز دزد و قاتل و سارق و جاهل زورگیری شان خارج از چارچوب شهر و حمله به کاروان ها بود امروز دزدها با ما به آسایش زندگی می کنند !

در نزدیکی اصلی ترین میدان و پر رفت و آمد ترین خیابان بهبهان سارقان به راحتی حریم امنیت شهر را لکه دار می کنند و آه ... طلا فروشی صبوری از بزرگترین بنگاه های خرید و فروش طلاجات صبح روز سه شنبه 25 بهمن مورد حمله متجاوزان قرار می گیرد و یک نفر !!! عابر که ظاهرا استمداد کمک به صبوری را داشته صبر آقایان دزد را سر می برد و یک گلوله را از ناحیه پا پذیرا می شود.

اینکه چرا در ساعت 9 ماموری در آن نزدیکی حضور نداشته یا متوجه نشده است ، از کجا سارقان در روزی که خیابان بواسطه آسفالت مسدود است مطلع می شوند و برنامه ریزی می کنند ، و چراهای دیگر همه و همه سوالاتی است که باید از مسئولینی که در این مواقع عصبانی و حق به جانب هستند پرسید که حتما نمی شود!!! اینکه دوربین های مدار بسته عملکرده اند یا نه ؟ هیچ سر نخی از دزدها در دسترس هست یا نه ؟ هویت قومی متجاوزان در حین مکالمه شناسایی شده یا نه؟ ، بدلیل عدم وجود ارتباط مفید و موثر و عدم شفاف سازی با مسئولینی که در این زمینه مرجع اند برای مردم سوال مانده ؟

اعضا صنف طلا فروشان پس از چند روز که به چند نهاد مختلف اعتراض خود و داد شان را برده بودند به مغازه هاشان برگشتند و منتظر روزی می مانند که نوبت آنها شود J

بسیاری که ذهنشان همیشه مترصد حضور لیدری می باشد مدتهاست زمزمه می کنند :

شهر بندیر سواری که نمی